vrijdag 30 oktober 2009

Verlichting...het is zo makkelijk

Zoals het woord 'verlichting' al impliceert, is het niet meer of minder dan het je ontdoen van ballast. De zwaarte wegnemen maakt je ontvankelijk voor de 'lichtheid van het bestaan'.

Ik ken velen die naarstig op zoek zijn naar verlichting en zich daarvoor met graagte laten kastijden. Ze gaan urenlang in onmogelijke houdingen mediteren, laten alle geneugten van het leven aan zich voorbijgaan (sex, drank, plezier) en lezen talloze boeken. Maar in plaats van verlicht te worden, lijken ze steeds meer aan dingen te tillen en daardoor juist zwaarmoediger te worden.

Ikzelf ben dit pad ook gegaan, maar werd ingehaald door mijn eigenwijze en uitbundige aard. Mijn leven moet eerst en vooral fijn zijn en verlichting kan daaraan bijdragen. Het is geen doel op zich.

Onvermijdelijk heb ik in het eerste deel van mijn leven (ik ben nu 36) zwaarte op me geladen, door problemen, vastomlijnde ideeën, maar vooral door hechtingen. Hechtingen aan uiterlijkheden (make-up, kleding, figuur), aan geld en aan meningen van anderen. Door mezelf steeds beter te leren kennen, ontdekte ik dat er eigenlijk niet veel te kennen valt. Persoonlijkheid, gedrag en zelfs je uiterlijk worden toch voor een groot deel beïnvloed door omstandigheden. Ik las over een recent onderzoek dat uitwijst dat zelfs je genen veranderen door omstandigheden. Bij gelijke omstandigheden valt na langdurige studie hooguit iets te zeggen over je gedrag onder die omstandigheden. En niets zo veranderlijk als omstandigheden, die je ook nog eens zelf kan beïnvloeden.

Deze ontdekking van de veranderlijkheid van eigen aard en persoonlijkheid gaf mij al een instant verlichting. Vanaf dat moment analyseer en observeer ik met verwondering en nieuwsgierigheid mijn eigen gedrag onder veranderende omstandigheden. Eerst mijn gedrag en persoonlijkheid in het verleden en toen ik die ballast door de enkele analyse (en dus begrip) grotendeels had afgeworpen, mijn gedrag en emoties in het hier en nu. Dat voorkomt zoveel mogelijk het verzamelen van nieuwe ballast, omdat die zich niet meer kan hechten aan mijn steeds veranderende IK. Tegelijkertijd geeft me dat enorme ruimte om me naar buiten te richten en daarmee de omstandigheden en daarmee....jawel..... mijn IK te beïnvloeden. Zo is de cirkel rond.

dinsdag 1 september 2009

Intenties en effect op het lichaam

Het lichaam geeft signalen. Reageert op innerlijke en uiterlijke golven van gedachten en emoties. Als water is het steeds in beweging, zich aanpassend aan de stroom der dingen. Het maakt niet zoveel uit wat je er aan brandstof ingooit, mits je er maar een oprecht goed gevoel/goede emotie bij hebt. Dat kan ook de emotie of intentie zijn van de brandstof zelf (het gegeten dier of de plant), of zelfs de emotie of intentie van degene die het heeft klaargemaakt. Als de emoties en intenties rondom de brandstof deugen heeft de brandstof in mijn ogen een positief effect op het lichaam, ongeacht het aantal calorieën of de ingrediënten van het produkt. Ziekte is een uiting van disbalans in het lichaam en in de geest en wordt gecreëerd door verkeerde emoties of intenties, bijvoorbeeld van de zieke zelf, zijn omgeving en/of de door hem/haar genomen brandstof. Ziekte kan van buitenaf of van binnenuit worden gecreëerd, maar gelukkig ook worden geheeld door de kracht van intenties en emoties.

maandag 31 augustus 2009

Biologisch of genetisch gemodificeerd?

In zowel de 'oude media' als in Social Media tekent zich een polarisatie af tussen aanhangers van biologische teelt enerzijds en genetisch gemodificeerd voedsel ('ggo') anderzijds. Deze polarisatie bestaat zowel tussen gewone burgers (consumenten), maar ook tussen overheden wereldwijd. Beide groepen menen dat alleen hun teeltwijze kan bijdragen aan de biodiversiteit, oplossen van de wereldhonger en milieu. Professoren van universiteiten uit alle delen van de wereld hebben onderzoeken verricht die het ene of het andere standpunt ondersteunen.

Inmiddels is in de wereld een soort 'voedseloorlog' ontstaan. Amerika heeft vrijwel direct na ontdekking van 'ggo'-technologie (medio jaren 80) haar regelgeving hierop aangepast, zodat op dit moment ca. 70 % van de schappen in Amerikaanse supermarkten vol ligt met produkten waarin ggo-bestanddelen zijn verwerkt. Europa heeft tot op de dag van vandaag een strikt beleid voor wat betreft ggo's, met als gevolg dat in Europa nog geen ggo-produkten worden verkocht. In dit anti-ggo beleid in Europa begint echter nu verandering te komen. Afrika en Azië kijken naar Amerika en Europa voor het vaststellen van hun beleid en hebben lang Europa gevolgd, maar beginnen nu ook te verschuiven.

De regelgeving met betrekking tot biologische teelt vormt een soort spiegelbeeld van deze situatie. In Europa is de biologische land- en tuinbouwsector sterker vertegenwoordigd en is de regelgeving aanzienlijk soepeler dan in Amerika. Ook daar begint nu echter verandering in te komen in Amerika.

In mijn optiek zouden beide methoden heel goed naast elkaar kunnen bestaan. Het argument dat ggo in strijd zou zijn met de natuur, gaat wat mij betreft niet op. Immers, de menselijke natuur brengt mee dat mensen willen innoveren. Technologie ontwikkeling houd je niet tegen en dat moet je mijns inziens ook niet willen. Wel dient een en ander natuurlijk met de nodige zorgvuldigheid te worden omgeven en in symbiose met de andere 'spelers' in de natuur. Hierover wordt dan ook door overheidsorganen wereldwijd hard nagedacht.

Multinationals

Multinationals in de voedingsbranche zijn de oorzaak van de oneerlijke voedselverdeling in de wereld. Dit veelgehoorde statement bevat een kern van waarheid. Belangrijker is dat ze ook een grote rol kunnen spelen in het rechttrekken van de onbalans. Sneller dan welke politieke partij of beweging ook. Multinationals zijn groot geworden door de expansiedrift van de bestuurders en andere stakeholders. Deze expansiedrift kan met een kleine mentaliteitsverandering ten goede worden ingezet.

De produktie van alle voedsel wereldwijd is -als je door alle concernstructuren heen kijkt - in handen van steeds een handjevol bedrijven (per soort voedingsmiddel een ander handje uiteraard). Nooit eerder in de geschiedenis waren zo weinig mensen verantwoordelijk voor het voeden van de hele wereldbevolking. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel politieke en bestuurlijke macht - indirect - wordt uitgeoefend door dezelfde multinationals. Overheden zijn zich ervan bewust dat mensen altijd zullen moeten blijven eten. De voedingssector (en dus de land- en tuinbouw en waterbeheer, waar immers al het voedsel uit voortkomt) is daarom in zijn aard recessieproof. Investeren in onderzoek en ontwikkeling op het gebied van land- en tuinbouw en waterbeheer is waardevast.

Verbetering van de wereldwijde land- en tuinbouw kan zelfs een 'tool' zijn in het heropbouwen van een ineengestorte wereldeconomie. In het Westen (of Noorden zo je wilt) hebben wij het merendeel van de kennis en de middelen benodigd voor land- en tuinbouw. Wat bij ons echter meer en meer ontbreekt is landbouwgrond en een warm klimaat. Dat zoeken we in het Zuiden. Indien bedrijven zich bij dit zoeken in het Zuiden terdege bewust zijn van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid en aldus een eerlijke ruil zouden voorstaan van gebruik van onze kennis en financiële middelen tegen gebruik van hun grond, klimaat en arbeidskrachten ontstaat de zo noodzakelijke balans.

Wilde natuur en haar effect op de hersenen

Dit voorjaar zwom ik met walvissen en dolfijnen in het wild. Een onvergetelijke ervaring met verstrekkende gevolgen voor mijn emoties en welbevinden. Walvissen en dolfijnen zijn zoogdieren met enkel een zogenaamd lymbisch systeem. De mensheid heeft door evolutie een neocortex gecreeërd. Dit hersenkwabje zorgt voor risico inschatting, analyseringsvermogen en alarmering bij gevaar. Door de overvloed aan prikkels door verkeer, televisie etc. is de neocortex bij veel mensen overontwikkeld. Door contact met de wilde natuur wordt de neocortex tijdelijk overbodig gemaakt. Immers, risico's zijn dan niet te vermijden en de angst kan alleen worden ondergaan en niet gecontroleerd. Hierdoor gaat je lymbische systeem overheersen. Bij mensen zorgt het lymbische systeem voor creativiteit, sexualiteit, bevalling, geloof en overgave. Het was dan ook één grote meditatieve ervaring van een week. Nu hoeft natuurlijk niet iedereen met walvissen en dolfijnen te gaan zwemmen om hetzelfde te ondergaan (dan zijn ze ook al gauw niet wild meer). Voldoende is blootstelling aan rauwe natuur, zoals met een bootje op zee, buiten kijken als het bliksemt en ervaren hoe klein wij als mens zijn.

Consumentenmacht door Social Media

Twitter, LinkedIn, Facebook, Hyves en andere Social Media komen razendsnel op. Het individualisme van de laatste jaren komt door alle tweetende individuen die zélf bepalen welke informatie ze tot zich nemen tot haar hoogtepunt. Maar tegelijk wordt een belangrijke draai naar collectiviteit gemaakt. Er ontstaan communities, #tweetups (real life bijeenkomsten van twitteraars), terwijl links en documenten worden gedeeld. Voor bedrijven zijn consumenten ineens ongrijpbaar en machtig. Eén keer slechte service verlenen en je wordt 'named and shamed all over the internet'. Bedrijven nemen mensen aan die zich specifiek bezighouden met 'damage control' en reputatie opbouw via Social Media. Deze opkomende consumentenmacht is in mijn ogen een positieve ontwikkeling.

Een risico van Social Media is wel dat in de samenleving levende controversies omtrent bijvoorbeeld religies (christendom of islam), voedsel (gmo of biologisch) en politiek (sociaal of liberaal) snel kunnen polariseren. Groepen mensen vinden elkaar en nemen slechts informatie tot zich die hun reeds aanwezige standpunten bevestigen en versterken. Via de 'oude' media werd nog een enigszins gebalanceerd beeld verkregen.

Maar...Social Media maken de communicatielijnen kort. Als men maar wil, kunnen controversies sneller dan ooit en over de grenzen heen worden overbrugd.